(1898-1973)                                              

1898 tarihinde Kangal-Yaylacık (Yortan) köyünde doğmuş. Babası Ali Efendi, annesi Şehriban hanımdır.

 İsmail Dede eski yazıyı babasından, yeni yazıyı halk mekteplerinden öğrenmiş. Okumasını seven İsmail Dede tarihi ve dini kitaplar okuyarak kültür ve bilgisini artırmış, yöresinde dedelik yapmış.

Alevilik konusundaki hararetli ve ateşli konuşmaları ile yurt genelinde büyük bir üne kavuşmuştur. Birçok toplantılara katılmıştır. Bazı hocalarin alevileri aşağılayıcı konuşmalarına deyiş ve şiirleri ile gerekli cevabi vermiştir. Onun için Çorum yöresinde kendisine (Çelik kafa) adı verilmiş.

Kendini okuma ve araştırmaya adayarak, Deyiş, Mersiye ve Taşlama, şiir yazmiış. Şiir ve deyişleri bir kitap olarakyayınlanacağı söylenmektedir. Küçük İsmail Dede, Alvar köyünden Kabak Abdallı Tamam hanımla evlenmiş. Bu evlilikten Celal, Süleyman, Hatice, Göher ve Leyli adında çocukları olmuştur. Küçük İsmail Dede 29.4.1973 de hakka yürümüştür.

MÜRVET ŞAH İBRAHİM
 

Onulmaz derdimin dermanı sensin

Mürvet Şah Ibrahim câra gel yetiş

Şu gönlüm evinin sultanı sensin

Mürvet Şah Ibrahim câra gel yetiş

Ceddin Muhammed'dirAli aşkına

Fatıma Zehra'nın nuru aşkına

On iki imamın yolu aşkına

Mürvet Şah Ibrahim câra gel yetiş

Şefaât umarız Hulki Rıza'dan

Ayırma bizi Şah'ım evliyâdan

Mahşer günü kurtar bizi cezadan

Mürvet Şah Ibrahim câra gel yetiş

Hüseyni Kerbela'nın damla kanı için

Affıgıl günahım bağışla suçum

Uğratma zulmüne bu edna gücün

Mürvet Şah İbrahim câra gel yetiş

Zeynel Abidin'dir Bakır'ı bekâ

Caferi Sadık'tır Kâzım Rıza

Uğratma hışmına medet kıl bize

Mürvet Şah Ibrahim câra gel yetiş

Taki ile Naki din ile iman

Askeri Mehdi'dir hem sahip zaman

Affıgil günahım mürvet el aman

Mürvet Şah Ibrahim câra gel yetiş

On iki imam ile on dört şah pâre

Bunalan kulların cârına ere

Ah eder Ismail sefil biçâre

Mürvet Şah İbrahim câra gel yetiş
 

YÜZÜBENLİ ŞAH İBRAHİM

Gece gündüz yalvarırım yâr'a ben.

Yüzübenli Şah İbrahim gel yetiş.

Aşkınla düşmüşem ah u zâra ben.

Yüzübenli Şah Ibrahim gel yetiş.

Onulmaz derdimin dermanı sensin.

Şu gönlüm evinin sultanı sensin.

Bunca aşıkların furkanı sensin.

Yüzübenli Şah Ibrahim gel yetiş.

Sevgi verip şu gönlümü coşuran.

Dalga verip bu sevdaya düşüren.

Merhem vurup yaralarım pişiren.

Yüzübenli Şah Ibrahim gel yetiş.

Nasip eyle dergâhına varmaya.

Hâk-i pâylarına yüzler sürmeye.

Umudum var didarma ermeye.

Yüzübenli Şah İbrahim gel yetiş.

Erdebil'dir, Isfahan'dır mekânın.

Seni sevenlere boldur ihsânın.

Affeyle kusurum külli noksânım.

Yüzübenli Şah İbrahim gel yetiş.

Ceddin Muhammed'dirAli aşkına.

İmdat eyle âmâlara düşküne.

Kerbela'da Şah Hüseyin aşkına.

Yüzübenli Şah Ibrahim gel yetiş.

Düşürme bendeni ah ile zâra.

Sen merhem çalmazsan onulmaz yara.

Celal Abbas ile sen yetiş câra.

Yüzübenli Şah İbrahim gel yetiş.

Bendeni aşkınla yakıp ağlatma.

Affeyle kusurum nâra dağlatma.

Yaramı sen bağla yâd'a bağlatma.

Yüzübenli Şah Ibrahim gel yetiş.

Ismail’in feryat eder zâr eder

Seni seven zarar etmez kâr eder.

Seni sevmeyenler yerin nâr eder.

Yüzübenli Şah Ibrahim gel yetiş.

Küçük İsmail Akın Dede